Rastlantı…
Rastlantılar…
Hergün milyarlarca insan, kaldırımda, kırmızı ışıkta, alışveriş merkezlerinde, gittiği sinema salonunda, vs’de..birbiriyle karşılaşıyor.
Hiç biri birbirini tanımıyor ve çoğu birbirinin suratına bakmıyor bile. Halbuki bu okadar büyük bir mucize ki!
Dünya nüfusu 6.6 milyarı geçti. Buna göre, kaldırımda yürürken karşıdan gelen ‘yabancı’yla aynı yer, aynı gün, aynı saat, aynı dakika ve aynı saniyede karşılaşma oranımız muazzam bir olasılık hali.
Evet ama biz henüz yanımızdan geçip giden veya aynı filmi aynı seansta, yanyana koltuklarda izlediğimiz hiç bir yabancıyla buna şaşırmadık değil mi?
Aksine, bu büyük rastlantıları yaşadığımız insanlara suratlarımızı çevirdik, onlarla hiç konuşmadık, onlardan çekindik ve hatta tebessüm dahi etmedik…
Düşünsenize, farklı topraklarda doğuyoruz, farklı şehirlere taşınıyoruz, farklı okullarda okuyoruz, farklı çevreler ediniyoruz, bugün evden çıkarken annemizle tartışmamız uzun sürdüğü için 17:34 yerine 17:41′de evden adımımızı atıyoruz, gazete bayiinin önüne gelip her gün okuduğumuz gazeteyi istiyoruz ve sizinle aynı gün, aynı saat, aynı dakika, aynı saniye aynı bayiiye biri geliyor, başka bir gazete istiyor.
Onunda tıpkı sizin gibi bir hayat hikayesi ve mücadelesi var ama karşılaşıyorsunuz işte…
Hiç şaşırmadan, konuşmadan-etmeden-birbirinizi merak etmeden, farketmeden o da sizin gibi gazetesini alıyor ve hayat kaldığı yerden devam ediyor…
Halbuki bu rastlantının olma ihtimali kaça kaç hiç düşündünüz mü?
Bundan sonra yanınızdan geçip gidenlere en azından somurtmayın, güzel güzel bakın hatta tanışın, konuşmaktan çekinmeyin, bu büyük bir rastlantı!
Size söylüyorum Starbucks’ta oturup tek başlarına kahve içenler! Kalkın ve aynı masada oturun!
